Prawdopodobnie w tym samym czasie, gdy około 1780 r. wzniesiono karczmę w Małych Kozach, po przeciwnej stronie drogi na granicy z Lipnikiem wybudowano murowaną z kamienia kuźnię. Jak podaje Adolf Zuber „Jakub Jordan, dziedzic Kóz sprzedaje istniejący już dom nr 169 wraz z kuźnią w 1799 r. Antoniemu Piekarskiemu kunsztu kowalskiego rzemieślnikowi. W kupnie wymienia się jeszcze ogródek za rzeką o powierzchni 285 sążni kwadratowych. Za całość płaci Piekarski 220 ryńskich [reńskich, od guldena reńskiego – przyp. mój], z czego przy umowie płaci 70 ryńskich, a resztę ma spłacić w ciągu 5-ciu lat.”
W księgach metrykalnych parafii w Kozach nazwisko właściciela występuje w formie „Piekar”. Antoni zmarł 27 maja 1825 r., przeżywszy 68 lat. Po jego śmierci kuźnię najprawdopodobniej prowadził syn Leopold, a następnie wnuk Antoni.
Kuźnię rozebrano w 1965 r. Była ostatnią zachowaną kuźnią tego typu na terenie Kóz i jednym z najstarszych świadectw dawnego rzemiosła kowalskiego w miejscowości.
Na podstawie fotografii Adolfa Zubera z lat 60. XX wieku, ze zbiorów Izby Historycznej w Kozach
