13 września w Pisarzowicach otwarto wystawę zatytułowaną 700 lat wspólnoty – Pisarzowice dawniej i dziś. Ekspozycję przygotowano w górnej kaplicy św. Jana Pawła II, znajdującej się nad zakrystią miejscowego kościoła. Wystawa prezentuje historyczne przedmioty, pamiątki i dokumenty związane z dziejami kościoła oraz parafii w Pisarzowicach. Zgromadzone eksponaty pochodzą przede wszystkim ze zbiorów parafialnych, ale część z nich udało się pozyskać z Kęt i Kalwarii Zebrzydowskiej, a także od prywatnych właścicieli. Niestety, na wystawie nie znalazły się obiekty związane z Pisarzowicami, przechowywane obecnie w muzeum w Bielsku-Białej, które nie udostępniło ich na tę okazję.
Wśród prezentowanych zabytków zobaczyć można m.in. kilka sztandarów kościelnych i organizacyjnych, m.in. Ochotniczej Straży Pożarnej, Stowarzyszenia Byłych Wojskowych oraz – szczególnie interesujący – unikatowy sztandar Towarzystwa Gimnastycznego „Sokół”. Centralną część ekspozycji zajmują najstarsze zachowane ornaty, pochodzące od XVIII wieku aż po początek XX stulecia. Ich obecność na wystawie ma szczególne znaczenie, ponieważ są to przedmioty, które szczęśliwie ocalały z pożaru kościoła w 1965 roku. Obok nich zgromadzono inne elementy wyposażenia dawnej świątyni: tabernakulum ołtarzowe, rzeźbę klęczącego Chrystusa, rzeźby aniołów oraz fragment stopionego dzwonu. Uzupełniają je naczynia liturgiczne, naczynia na oleje święte oraz pojemniki na komunikanty.
Na ladzie współczesne wydawnictwa związane z Pisarzowicami oraz gablota z wotami dziękczynnymi. Foto własne.
Foto własne.
Nie zabrakło również zabytkowych ksiąg i druków. Wśród nich znajduje się m.in. starodruk „Kazań” ks. Piotra Skargi, prawdopodobnie pochodzący z przełomu XVI i XVII wieku, a także najstarsza parafialna księga metrykalna i dawne modlitewniki. Ciekawym eksponatem pozyskanym z Kęt jest obraz św. Jana Kantego, na którym uwieczniony został ks. Grzegorz Jan Zdziewojski, proboszcz w Pisarzowicach w latach 1643–1653 i propagator kultu św. Jana Kantego. Jest to jeden z tych obiektów, które pozwalają połączyć historię Pisarzowic z szerszym kontekstem religijnym i kulturowym regionu. Na uwagę zasługuje także tzw. sukienka obrazu Matki Bożej. Sam obraz został poddany konserwacji po pożarze kościoła i nie powrócił już do parafii w swoim pierwotnym kształcie. Prezentowane elementy dawnego wyposażenia przypominają o wyglądzie świątyni sprzed tragicznego wydarzenia z 1965 roku.
Ekspozycję uzupełniają znajdujące się na korytarzu tablice przedstawiające najważniejsze wydarzenia z dziejów Pisarzowic. Chronologia rozpoczyna się w 1326 roku – od pierwszej znanej wzmianki o miejscowości, zapisanej jako Villascriptoris.
Warto podkreślić, że wszystkie prezentowane przedmioty zostały profesjonalnie opisane. Przy poszczególnych eksponatach zamieszczono informacje dotyczące ich datowania, materiału, stylu, pochodzenia oraz przeznaczenia. Dzięki temu wystawa może być interesująca zarówno dla osób, które Pisarzowice znają od lat, jak i dla tych, którzy dopiero poznają ich historię.
Ekspozycja jest częścią cyklicznego projektu historyczno-warsztatowego, któremu towarzyszą m.in. wykłady i inne wydarzenia poświęcone historii Pisarzowic oraz lokalnemu dziedzictwu. Wystawę można zwiedzać do 11 listopada 2026 roku, w każdą niedzielę po Mszach św. odprawianych przed południem. Grupy zorganizowane mogą odwiedzać ekspozycję po wcześniejszym umówieniu. Wstęp jest bezpłatny.
Jubileusz 700-lecia jest dobrą okazją nie tylko do świętowania, ale również do przypomnienia sobie, jak wiele materialnych śladów przeszłości zachowało się do dziś. Zgromadzone na wystawie przedmioty – niekiedy bardzo skromne, innym razem wyjątkowo cenne i rzadkie – są świadectwem historii parafii, miejscowości i ludzi, którzy przez kolejne stulecia tworzyli wspólnotę Pisarzowic. Z pewnością jest to wystawa, którą warto zobaczyć – nie tylko ze względu na jej jubileuszowy charakter, ale przede wszystkim na możliwość bezpośredniego spotkania z autentycznymi pamiątkami wielowiekowej historii Pisarzowic.