Pamiątkowa fotografia Walentego Tomalika urodzonego w Kozach 29 października 1914 roku, syna Ludwika i Anny z d. Pieczora, wykonana w połowie lat 20. XX wieku, w czasie jednego z najważniejszych wydarzeń religijnych i rodzinnych w życiu dziecka w społecznościach wiejskich tamtego czasu – pierwszej komunii. Zdjęcie wykonano zapewne w zaimprowizowanym studiu fotograficznym – na neutralnym tle, z doniczkowymi roślinami ustawionymi po obu stronach kadru. W okresie międzywojennym fotografia była wciąż stosunkowo kosztowna, dlatego takie portrety wykonywano głównie przy ważnych okazjach rodzinnych: chrzcie, komunii, ślubie czy służbie wojskowej.
Chłopak z koziańskiej wsi jest skupiony na swojej roli. Ma poważny wyraz twarzy, co wynika zapewne zarówno z powagi chwili, jak i z konieczności dłuższego pozostawania bez ruchu podczas wykonywania zdjęcia. Stoi na podwyższeniu przykrytym tkaniną, a jego sylwetka wyraźnie odcina się od jasnego tła.
Ubrany jest w skromny, ale starannie przygotowany strój: ciemną marynarkę zapinaną na guziki, jasną koszulę z wysokim kołnierzykiem oraz długie spodnie. Jest to zapewne najlepsze, odświętne ubranie chłopięce, jakie było dostępne w rodzinie. W oczy rzucają się solidne, wysokie, sznurowane buty. Na lewej piersi chłopca przypięty jest duży biały kokardowy emblemat z gałązką, symbolizujący uroczystość komunijną. Podobną dekorację ma również przytwierdzoną do świecy – najprawdopodobniej z gałązek mirtu lub bukszpanu, których symbolika odnosi się do czystości, niewinności i nowego etapu życia religijnego.
Patrząc dziś na tę fotografię, widzimy nie tylko dziecko w ważnym dniu jego życia. Widzimy także fragment dawnego świata – pamiątkę młodości i codzienności minionych pokoleń.